Sinds gisteren wordt er hard gewerkt aan de body van de Van, om deze strak te maken en te spuiten. De binnen- en onderkant is al gespoten, de buitenkant is strak gemaakt en staat in de grondverf. Een wereld van een verschil moet hoe de body bij mij vandaan ging. Aan de motorkap en deuren moet nog veel plamuurwerk gedaan worden.

Vanochtend zijn we met z'n drietjes (met Hilde en Stef) wezen kijken. Het is erg gaaf om te zien dat het zo op schiet. De kleur was wel even wennen (of schrikken). In het echt ziet de Old English White er anders uit dan op foto's en onder het TL-licht, naast het kleurloze van de grondverf, komt de kleur nogal gelig over. Alsof iemand z'n gele markeerstift in de pot witte verf heeft laten vallen. Maar ik ga er wel aan wennen. De kleur zelf is in ieder geval super, lekker old-skool.

Een ander punt van aandacht is dat de verf erg moeilijk dekt. Aan de binnenkant was het op een aantal plaatsen niet gelukt dekkend te spuiten. Soms niet erg, omdat er bijv. bekleding voor wordt geplakt, maar op andere plekken wel wat kritischer. Volgende week in het buitenlicht nog maar een keer goed kijken en afspreken wat er aan gedaan kan worden.

We hadden nog een paar samples meegenomen voor de vloerbedekking en we zijn er nu definief uit. Het wordt een bruin weefsel, met hierin verschillende witte, bruine en oranje tinten. Dat staat prachtig bij het Old English White. Nu nog een kleur voor de stoelen.


Henry druk aan het werk! Verbazingwekkend hoeveel werk verzet wordt in korte tijd. Daar kan ik nog wat van leren... :)


Een blik op de laadruimte. De binnenkant spiegelt goed