De Mini is een plaatje en ik had verwacht dolblij te zijn om 'm op te halen, maar om eerlijk te zijn zag ik er op dat moment tegen op. De buitenkant van de Van is nu zo verschrikkelijk, maagdelijk mooi, het zou zonde zijn om daar met het vervoeren krassen op te maken. Of later, als je aan het opbouwen bent. Maar het is onvermijdelijk. En zal pijnlijk zijn.
Het vervoeren ging goed, we hebben lekker rustig gereden. De laatste paar honderd meter naar huis werd ik wel wat emotioneel, omdat de Mini weer thuis kwam, zo ontzettend mooi erbij staat, de (gevaarlijke) rit had overleefd en er nu na 4,5 jaar bloed, zweet en tranen een veel leukere fase van het project aanbreekt.
De Mini staat nu in de garage. Het is iedere keer weer genieten om er even naar te gaan kijken. De volgende stap wordt het inspuiten met warm vet van alle onbeschermde kokerbalken en andere plekken waar de spuiter niet is geweest.
De Mini wordt vastgezet op de aanhangwagen. Mooi kleurtje he?
Op weg naar huis. Zie het zijscherm spiegelen...
Amsterdam en de vertrouwde A10 is weer in zicht!
En kijk, daar staat ze. Een vertrouwd gezicht, maar toch ook weer zo nieuw.