Daarna was het de beurt aan het achterste subframe. Hier moesten eerst de remleidingen nog op komen, omdat het na montage onder de auto een stuk lastiger te doen is. Voor de flexibele stukken heb ik een set met RVS omwikkelde slangen van Earl's, kenners weten waar ik het over heb, bestemd voor de Fiesta. Dit omdat de remklauwen aan de voorkant van een Fiesta afkomstig zijn. Het was lastig om die slangen mooi kwijt te kunnen, ze zijn zeker twee keer zo lang als de originele slangen. Uiteindelijk heb ik er wel een oplossing voor gevonden en de rest van de leidingen op maat gemaakt en gemonteerd. Het maken van de flensen ging soepel, met de Flaremaster. Daarna ook nog de nieuwe veerbollen geplaatst.

Het resultaat, achtersubframe met nieuwe veerbollen en remleiding.

Van voren gezien, de Mini staat weer op zijn eigen benen. Zonder spit, een beetje hoog op de poten en met lege banden. Het is wel een bijzonder mooi gezicht om de Van nu zo te zien staan. Los van het spit, alweer een stuk lager bij de grond dan voorheen.
Deze foto deed me erg denken een een foto uit het begin van mijn dagboek. Dat was toen het resultaat van een lang weekend slopen. Nu 4,5 jaar later zijn we weer ongeveer op hetzelfde punt. Maar toch ook weer niet. Grappig...


Een blik op het achterste subframe. De 8 bouten waarmee het frame vast zit zijn voor het monteren ondergedompeld in het Mike Sander vet. Deze bouten zijn berucht voor het vast roesten en afbreken bij demontage. Dat zal bij deze Mini niet meer gebeuren.
Er is hier nog genoeg aan te sluiten, zoals de handrem en de remleiding zoals deze van voren komt op die van het subframe. Voorlopig ben ik dolblij dat het subframe er onder zit. Hopelijk komt volgende week de antenne binnen, dan kan die op het dak, het hemeltje en de rolkooi erin. En dan .... dan kan het stuur gemonteerd worden. Dan gaan we weer rijden, Hilde duwen en ik sturen! Wahoooo!!!! :-)